Sidebar

Τσάμπιονσιπ Vs Φούτμπολ Λιγκ

Τσάμπιονσιπ Vs Φούτμπολ Λιγκ

Οι Άγγλοι ξεκίνησαν να παίζουν μπάλα. Εμείς σ´ ενάμιση μήνα και βλέπουμε.

Όταν θέλεις να φτιάξεις ένα ωραίο προϊόν γεμάτο υγεία και με προοπτικές κέρδους, όταν δε μπορείς να το δημιουργήσεις μόνος, είναι προτιμότερο να μιμηθείς τους κορυφαίους. Στην προκειμένη περίπτωση τους Άγγλους και δει την Τσάμπιονσιπ κατηγορία. Την αντίστοιχη Football League δική μας...

Το πιο εύκολο θα ήταν να γράψω για τα δικά μας κακώς κείμενα. Με όλες τις...ανορθογραφίες που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια, μέχρι να φτάσουμε στο "σήμερα" όπου αρχές Αυγούστου δε γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό ομάδων που λάβουν μέρος και φυσικά ποιές θα είναι αυτές. Όσο για το πρόγραμμα και την ακριβή έναρξη χωρίς πιθανότητα αναβολής, εννοείται πως είναι στον αέρα.

Με αφορμή λοιπόν την έναρξη της Τσάμπιονσιπ σήμερα, βρήκα αφορμή να δούμε πως λειτουργούν αυτοί ώστε αυτόματα να κάνουμε τις συγκρίσεις με τη δική μας Β Εθνική.

Καταρχάς όταν λέμε Τσάμπιονσιπ δεν εννοούμε κατ’ ανάγκη έναν συνεταιρισμό ομάδων όπου οι ομάδες ψηφίζουν έναν άπειρο πρόεδρο, τον οποίο οι μισές εκ των οποίων δεν τον αποδέχονται. Μιλάμε για έναν φορέα με τεχνοκράτη πρόεδρο της Λίγκας υπό τη σκέπη της ποδοσφαιρικής αγγλικής ομοσπονδίας που λειτουργεί αυτόνομα κάτω από συγκεκριμένο πλαίσιο κανόνων και θεσμών. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι η "Τσάμπιονσιπ" έχει εισαχθεί τα τελευταία χρόνια στο χρηματιστήριο και λειτουργεί με τους νόμους της αγοράς. Αρκεί να θυμηθείτε πόσο χρονικό διάστημα πέρασε μέχρι ο Βαγγέλης Μαρινάκης να πείσει και να αποδείξει ότι είναι ικανός να αναλάβει την προεδρία της Νότιγχαμ. Εκεί ο κάθε πρόεδρος δε...φουντάρει την ομάδα του και μετά αναλαμβάνει την επόμενη της κατηγορίας για να αφήνει χρέη τη στιγμή που οικονομάει απ´ τον παράνομο Στοιχηματισμό. Σαφώς και οι σύλλογοι έχουν έσοδα από τζίρους Στοιχηματικών Εταιρειών, με τη διαφορά ότι όλα αυτά έρχονται μέσα απ´ το παιχνίδι των πελατών-παικτών και όχι μέσα απ´ το....νταλαβέρι των προέδρων-παικτών.

Η Τσάμπιονσιπ έχει 24 ομάδες με πλέι οφ στο τέλος αφού έχει προηγηθεί μια μακρά και επίπονη αγωνιστική χρονιά η οποία συχνά περιλαμβάνει και 8 ματς το μήνα εάν συνυπολογίσουμε Κύπελλο και Λιγκ Καπ.

Για να φτάσουν σε αυτό το σημείο οι ομάδες θα πρέπει να έχουν (απο)δείξει στην αντίστοιχη επιτροπή επαγγελματικού αθλητισμού ότι διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νέας χρονιάς. Και όλα αυτά γίνονται μέσα σε μια εβδομάδα μετά τη λήξη του πρωταθλήματος.

Η διοργανώτρια Αρχή έχει βγάλει ΟΛΕΣ τις ημερομηνίες με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις προτού λήξει το προηγούμενο πρωτάθλημα (!!!), ενώ ήδη οι σύλλογοι γνωρίζουν την ημερομηνία κλήρωσης και έναρξης του επόμενου πρωταθλήματος...

Ας περάσουμε όμως στην ουσία του θέματος που είναι οι ομάδες που απαρτίζουν αυτό το πρωτάθλημα. Πρόκειται για το DNA της διοργάνωσης όπου μέσα από αυτό θα δούμε τα μεγέθη που παίρνουν μέρος τη φετινή χρονιά.

Υπάρχουν ομάδες οι οποίες εμπιστεύονται νεαρούς προπονητές, όχι γιατί είχαν... μπάρμπα/μάνατζερ απ´ την Κορώνη αλλά γιατί ακόμα και σε επίπεδο Νέων είχαν επιτυχίες. Ιδανικό παράδειγμα ο 38χρονος Γκάρι Μονκ της Μίντλεσμπρο. Ομάδα η οποία φέτος είναι το φαβορί για 1η-2η θέση. Σχεδόν το ίδιο ισχύει και για τον 36χρονο Άλεξ Νιλ της Πρέστον. Ανέλαβε φέτος μια μικρομεσαία ομάδα, έχοντας ήδη μια άνοδο με τη Νόριτς. Και καλείται ο Νιλ να συνεχίσει το μοντέλο δουλειάς που είχα αφήσει ο προκάτοχός του, όταν δηλαδή ο Γκρέισον για μιά 5ετία έφτιαχνε ομάδα ποιοτική και συνάμα μια καλή παραγωγική μονάδα παικτών.

Φυσικά, υπάρχουν και οι ομάδες που εμπιστεύονται έμπειρους τεχνικούς έχοντας μάθει απ´ τα λάθη του παρελθόντος. Μια από αυτές είναι η Μπέρμιγχαμ που εμπιστεύεται την εμπειρία του 70χρονου Χάρι Ρέντναπ.
Όλα αυτά βέβαια σ´ ένα πλαίσιο όπου οι μισές ομάδες αναμένεται να τερματίσουν με τον προπονητή που ξεκίνησαν, όταν στην Ελλάδα κατά μέσο όρο κάθε ομάδα θα αλλάξει 2 τεχνικούς τη σεζόν!!! Όλοι στην Αγγλία μιλούσαν με απαξιωτικά λόγια για την Ντέρμπι η οποία τόλμησε και άλλαξε 4 τεχνικούς σε δύο χρόνια. Τι να πεις...

Σημαντικό κομμάτι ΟΛΩΝ των συλλόγων δεν είναι μόνο οι Ακαδημίες ποδοσφαίρου αλλά και το σωστό σκάουτινγκ από εξιδεικευμένους ανθρώπους. Βλέπετε παίζει σημαντικό ρόλο ο παίκτης που πάει σε μια ομάδα να έχει προοπτικές και προδιαγραφές. Απόδειξη η πώληση του επιθετικού Ασομπαλόνγκα αντί 14 εκατομμυρίων λιρών. Αλήθεια φέτος πόσες ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ πούλησαν παίκτη αντί έστω 10.000 ευρώ;

Βέβαια, υπάρχουν ομάδες οι οποίες κάνουν ανοίγματα σε ξένες αγορές, όπως η Γουλβς που επένδυσε φέτος σ´ ένα πολυεθνικό μοντέλο παικτών συνολικης αξίας 20 εκατομμυρίων ευρώ. Φυσικά και κρύβουν ρίσκο τέτοιες κινήσεις αλλά ακόμα και εκεί υπάρχουν...αντίμετρα προκειμένου ο σύλλογος να μη βρεθεί στο χείλος της χρεωκοπίας εν μιά νυκτί.

Ίσως όλα τα παραπάνω να φαίνονται μακρινά και πιθανόν όνειρα θερινής νυκτός. Για να φτάσει σε αυτό το σημείο η καλύτερη δεύτερη επαγγελματική κατηγορία του κόσμου, από κάπου ξεκίνησε. Έτσι και εμείς. Θα πρέπει να μπει ένα φρένο σε όλα τα στραβά και ανάποδα της Φούτμπολ Λιγκ και να γίνει μια επανεκκίνηση μέσα σ´ ένα σωστό πλαίσιο όπου ο καθένας δε θα κάνει του κεφαλιού του. ΌΛΟΙ θα υπακούν σε κανόνες, διαφορετικά σπίτι του ή και στη φυλακή...

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ